Hayatım boyunca hep bir eksiklikle yaşadım; babamın yokluğuyla. Annemle baş başa, İstanbul’un kenar mahallelerinden birinde büyüdüm. Şimdi geçmişe bakınca, o sessizliğin içinde ne kadar çok şey saklıymış, daha iyi anlıyorum.
Bir sabah, annemin öfkesinin gölgesinde, eski bir apartmanın dar koridorunda titreyerek uyandım. Hayatım boyunca, ailemin yoksulluğu ve sevgisizliğiyle mücadele ettim; en yakın dostum ise sokaklarda dolaşan, yaralı bir köpekti. Şimdi, geçmişin acılarını ve çocukluğumun karanlık sırlarını anlatmaya hazırım.
Bir sabah, annemin kokusunu ararken buldum kendimi. Evdeki sessizlik, yüreğime ağır bir taş gibi oturmuştu; Teyze Tülay’ın sesiyle irkildim ama annemin sesi değildi bu. O gün, annemin yokluğunda büyümenin ne demek olduğunu ilk kez iliklerime kadar hissettim.
Sekiz yaşında, annemin hayatına giren yeni bir adamla tanıştım. O günden sonra evimizde huzur kalmadı, çocuk kalbim nefretle tanıştı. Yıllar sonra, yaşadıklarımı ve hissettiklerimi sorguluyorum.
Dünyaya gözlerimi açtığım ilk gün, annem beni bırakıp gitmiş. Hayatım boyunca bir aile sıcaklığını aradım, ama hep eksik kaldı. Şimdi, geçmişimle yüzleşirken, içimdeki boşluğun nedenini anlatmaya çalışıyorum.
Adım Efe. Küçüklüğümden beri büyük kulaklarım yüzünden alay konusu oldum. Bir ameliyatla değişen hayatımı, ailemin ve çevremin bana yaşattıklarını anlatıyorum. Şimdi, geçmişin izleriyle yüzleşirken, siz olsanız ne yapardınız?
Hayatımın en kırılgan döneminde, annemin ani kararıyla hayatımıza giren Amca Şevket’in varlığıyla baş etmeye çalıştım. Babamın yokluğunda, yabancı bir adamın evimizdeki ağırlığı ve çocuk kalbimdeki korkular, beni bambaşka bir insan yaptı. Bu hikaye, bir çocuğun gözünden aile içi değişimlerin ve güven arayışının dramını anlatıyor.
Eylül ayında sınıfımıza yeni bir kız, Elif, geldi. Onun narinliği ve içine kapanıklığı, beni çocukluğumun en derin yaralarıyla yüzleştirdi. Bu hikaye, aile içi sırların, toplumsal baskıların ve bir çocuğun kırılgan kalbinin sessiz çığlığını anlatıyor.
Bir fırtına gecesinde annemle birlikte küçük banyomuza sığındık. Korku, çaresizlik ve annemin sıcaklığı arasında geçen o saatler, hayatımın dönüm noktası oldu. O gece, ailemizin sırları ve gerçeklerle yüzleşmem gerektiğini anladım.
