Hayatım boyunca hiç yalnız kalmamıştım. Önce ailem, sonra eşim ve kızım… Şimdi ise bomboş bir evde, geçmişin gölgeleriyle baş başa kaldım. Yalnızlıkla, pişmanlıkla ve hayata yeniden tutunma umuduyla verdiğim mücadeleyi anlatıyorum.
Hayatımın en sıcak günlerinden birinde, İstanbul’un kalabalık bir otobüsünde kaderimle yüzleşmek zorunda kaldım. Annemle aramdaki bitmek bilmeyen çatışmalar, işsizlik ve yalnızlık duygusu arasında sıkışıp kalmıştım. O gün yaşadıklarım, beni hem kendimle hem de ailemle hesaplaşmaya zorladı.
Bir sabah, yanlış bir numarayı arayarak hayatımı sonsuza dek değiştirdim. O gün, ailemin sırlarıyla yüzleşmek zorunda kaldım ve vicdanımla baş başa kaldım. Şimdi, geçmişin yüküyle nasıl yaşayacağımı sorguluyorum.
Bir sabah, kapımın çalınmasıyla hayatım altüst oldu. Yıllardır yalnızlığa alışmışken, geçmişin gölgeleriyle yüzleşmek zorunda kaldım. Bu hikaye, bir annenin oğluyla arasındaki kopukluğun ve toplumsal baskıların gölgesinde yaşadığı içsel fırtınayı anlatıyor.
Benim adım Gülseren. Hayatımı oğlum Baran’a adadım, kendi hayallerimi bir kenara ittim. O evlenince, hem iyi bir kayınvalide olmaya çalıştım hem de kendimi bulmaya çalışırken kayboldum; bu hikaye, uykusuz gecelerimden özgürlüğe uzanan yolculuğum.
Annemin cenazesinde, tabutun başında söylediğim sözler herkesin yüreğine dokundu. O gün, kilisede değil camide, gözyaşları ve tütsü kokusu arasında, hayatımın en ağır yükünü taşıdım. Bu hikaye, ailemle yüzleşmemin ve yıllarca sakladığım bir sırrın ortaya çıkışının hikayesidir.
Adım Yusuf. Yıllar sonra İstanbul’un kenar mahallesindeki aile evimize döndüm. Babamın öfkesi, annemin sessizliği ve kardeşimle aramızdaki kırgınlıklarla yüzleşmek zorundaydım.
Bir sabah annemin evi terk edişiyle hayatım altüst oldu. Babamla aramızdaki sessizlik, ailemizin dağılmasına neden oldu. Şimdi, geçmişin gölgesinde, kendi yolumu bulmaya çalışıyorum.
Kendi evimde, yalnız başıma, bir gün gerçek aşkı bulmanın hayalini kuruyorum. Herkesin evlendiği, mutluluğu bulduğu bu şehirde, ben neden hâlâ yalnızım diye kendime soruyorum. Ailem, iş arkadaşlarım ve toplumun baskısı arasında sıkışıp kalmış bir kadının içsel yolculuğunu anlatıyorum.
Bir zamanlar oğlumun ve gelinimin yanında huzurlu bir hayat sürerken, bir gün ansızın evimden kovuldum. Şimdi, köyde eski bir evde yalnız başıma yaşamaya çalışıyor, geçmişimle ve yalnızlığımla yüzleşiyorum. Bu hikaye, aile içi çatışmaların, yaşlılık korkusunun ve yeniden başlama cesaretinin hikayesidir.
Annemin yaşlılığıyla başa çıkmaya çalışırken, sabrımın ve gücümün sınırlarına dayandım. Her gün vicdanımla, ailemin beklentileriyle ve toplumun yargılarıyla savaşıyorum. Bu hikaye, bir evladın annesine bakarken yaşadığı içsel çatışmayı ve çaresizliği anlatıyor.
Hayatım boyunca insanlar bana ‘şanslı aptal’ dediler. Belki de haklıydılar, belki de değillerdi. Bu hikaye, gençliğimin bir yazında başlayan ve tüm hayatımı değiştiren bir aşkın, ailemin ve toplumun yargılarının gölgesinde nasıl şekillendiğini anlatıyor.