Cumartesi sabahı saat tam 5:30’da annemin mutfaktan yükselen sesiyle uyanıyorum. Üç yıl sonra Almanya’dan kesin dönüş yapan annem Krystina Hanım, torunuyla zaman geçirmek bahanesiyle huzurumuzu yerle bir ediyor. Yorgunluk, hasret, biriken öfke ve aile sevgisi arasında sıkışıp kalmışlığımı anlatıyorum.