Annem hastalanınca, herkesin gözleri bana çevrildi. Yıllardır ailede ikinci planda kalan ben, yine yükü omuzlamak zorunda mıydım? Kardeşim Murat’ın gözdesi olduğu bir evde, neden hep ben fedakârlık yapmak zorundaydım?
Küçük bir kızken dünyam babaannemdi; annem ise hep bir yerlere savrulurdu. Yıllar sonra, hasta anneme bakmakla yükümlü bırakıldığımda, geçmişin yaraları yeniden açıldı. Şimdi, ailemin ve toplumun beklentileriyle yüzleşirken, kendi vicdanımla savaş veriyorum.
Hayatım boyunca annemin sevgisini kazanmak için çabaladım ama her zaman kardeşim Emre’nin gölgesinde kaldım. Şimdi hasta olan anneme bakmak bana düştü ve içimdeki adalet duygusu her geçen gün daha da yara alıyor. Bu hikaye, ailedeki adaletsizlikle, kırgınlıklarla ve affetmenin zorluğuyla yüzleşen bir kızın iç dünyasını anlatıyor.
Yirmi yıllık evliliğimin bir anda uçurumun kenarına sürüklendiği o geceyi asla unutamayacağım. Eşim, hasta annesine bakmayı reddettiğim için benden boşanmak istediğini söyledi. Hayatım boyunca verdiğim fedakarlıkların, bir gecede yok sayılmasına nasıl dayanılır bilmiyorum.
Bir sabah, annemle ve Alzheimer hastası babaannemle yaşadığımız evde, hayatımın en zor cümlesini söyledim. Aile içi çatışmalar, sorumluluklar ve gençliğimin yükü arasında sıkışıp kaldım. Bu hikaye, bir çocuğun büyüme sancılarıyla, yaşlılık ve hastalıkla mücadele eden bir ailenin dramını anlatıyor.