Bir sabahın ilk ışıklarında, hayatımın en zor kararını vermek üzereydim. Babamın hastalığı, ailemin dağılması ve kendi hayallerim arasında sıkışıp kalmıştım. O sabah, annemle yaptığım konuşma, hayatımın akışını değiştirdi.
Hayatımın en zor gününde, annemin gözlerinin içine bakıp ‘Beni neden istemedin?’ diye sormuştum. Yıllar sonra, evlat edinilmek için beklerken yaşadığım acı ve umut arasında sıkışıp kaldım. Şimdi, yeni ailemle birlikteyim ama geçmişin gölgesi hâlâ peşimde.
12 Mayıs 2024, küçük bir İç Anadolu köyünde oğlumun yolunu gözlerken yaşadığım hayal kırıklığını, aile içi çatışmaları ve yalnızlığımı anlatıyorum. Gelmeyen bir telefon, kapıdan içeri girmeyen bir evlat ve suskun bir eşle, geçmişin gölgesinde umutla bekleyişimi paylaşıyorum. Her satırda, anneliğin ve aile olmanın ne kadar kırılgan olduğunu sorguluyorum.
Her gün Zeynep’i bekledim, umutla, inatla… Ama bir gün, beklemenin de bir sonu olduğunu, bazı gerçeklerin insanın kalbini paramparça ettiğini öğrendim. Bu hikaye, kaybolan bir dostluğun, aile baskısının ve suskunluğun gölgesinde büyüyen bir gencin iç dünyasını anlatıyor. İstanbul’un kalabalığında kaybolmuş bir gencin, kendi gerçeğiyle yüzleşme hikayesini okuyacaksınız.