Bugün yine dişçideydim ama aklım bambaşka yerdeydi. Oğlumun eski eşi Elif’in boşanma sonrası yaşadıkları, içimde fırtınalar koparıyor. Hem oğlumun hem de torunumun geleceği için endişeliyim, ama Elif’in yaşadıklarını da görmezden gelemiyorum.
Hayatımın en karanlık günlerinde, eski kayınvalidemin gözünde ‘gerçek bir anne’ olmadığımı duymak, içimdeki yarayı daha da derinleştirdi. Boşanmanın ardından hem oğlumun hem de kendi hayatımın yükünü tek başıma taşırken, ailemin ve toplumun yargılarıyla mücadele ettim. Şimdi, yaşadıklarımı ve hissettiklerimi paylaşarak, yalnız olmadığımı göstermek istiyorum.
Hayatımın en zor anında, eski kayınvalidem Nevin Hanım’ın gözlerinin içine bakarken, anneliğimin sorgulanmasına şahit oldum. Boşandıktan sonra hem oğlum Emir’i hem de kendimi ayakta tutmaya çalışırken, toplumun ve ailemin üzerime yüklediği baskılarla mücadele ettim. Şimdi, yaşadıklarımı anlatırken, anneliğin gerçekten ne demek olduğunu sorguluyorum.
Eşimle ayrıldıktan sonra iki oğlumla baş başa kaldım. Hayatım çocuklarım ve geçim derdi arasında sıkışıp kalırken, ailemden beklediğim desteği göremedim. Yıllar sonra, bayram sofrasında eksik sandalyelere bakarken, fedakarlıklarımın karşılığını hiç alamadığımı düşündüm.
Hayatımın en zor döneminde, boşanmanın ardından oğlum için aldığım nafakayla ayakta kalmaya çalışırken, ailemin benden beklediği fedakârlıklar karşısında ne yapacağımı bilemedim. Annem, kardeşimin çocuklarına da bakmamı istiyordu; ama ben zaten kendi çocuğum için verilen nafakayla zar zor geçiniyordum. Bu adaletsizliğin ortasında, hem annemle hem de kardeşimle yüzleşmek zorunda kaldım.