Bir sabah, annemle tartışmamızın ardından Halime ninemin evine sığındım. Babamı hiç tanımadım, annem ise onun adını bile anmak istemezdi. Halime ninemin sıcaklığı ve sırlarıyla büyürken, geçmişin gölgesinde kendi yolumu bulmaya çalıştım.
Kızlarım, Zeynep ve Elif, gözyaşları içinde eve döndüklerinde, annemle aramızdaki görünmez duvar bir kez daha yükseldi. Onların acısını gördükçe, kendi çocukluğumun gölgeleriyle yüzleşmek zorunda kaldım. Şimdi, anneliğimle annemin sevgisi arasında sıkışıp kaldım; hangimiz daha çok kırıldık, bilmiyorum.
Çocuklarımı anneme emanet etmek istedim, ama annem onları kapıdan çevirdi. Bu olay ailemizde yıllardır süren kırgınlıkların ve suskunlukların yüzeye çıkmasına sebep oldu. Şimdi geçmişle yüzleşmek ve çocuklarımın gözlerindeki hayal kırıklığıyla baş etmek zorundayım.
