Bu hikaye, en karanlık günümde yaşadığım tarifsiz acının ve ailemin sessizliğiyle başa çıkmaya çalışırken hissettiğim yalnızlığın hikayesidir. Küçük oğlum Okan’ı kaybettiğim andan itibaren, suçluluk ve pişmanlık duygularıyla, çevremdeki insanların bakışları ve suskunluğuyla savaştım. Şimdi size, bu acıyla ve birbirimize tutunmaya çalışırken nasıl değiştiğimizi anlatmak istiyorum.