O akşam sofrada otururken, kocam Murat’ın ağzından çıkan bir cümleyle hayatım altüst oldu. O güne kadar bildiğimi sandığım evliliğimizin aslında ne kadar kırılgan olduğunu, dost sandığım insanların ise bana ne kadar yabancı olduğunu anladım. O gece, içimdeki sessiz çığlıkları bastıramadım ve her şeyin değiştiği o anı hâlâ unutamıyorum.
Bir sabah, kapım çalındığında hayatımın asla eskisi gibi olmayacağını biliyordum. Oğlumun nişanlısı gözyaşları içinde bana oğlumun iki haftadır kayıp olduğunu söylediğinde, içimdeki her şey paramparça oldu. O günden sonra, oğlumun gerçekte kim olduğunu ve hayatımızda saklı kalan sırları öğrenmek için kendi karanlık yolculuğuma başladım.
Bir sabah oğlumun bana yönelttiği bir soru, yıllardır içimde biriktirdiğim tüm duyguları yüzeye çıkardı. Başarılarla dolu bir hayatın ardından, aile içindeki çatışmalar ve kimlik arayışıyla yüzleşmek zorunda kaldım. Şimdi, anneliğimi ve ailemle olan bağlarımı yeniden sorguluyorum.
Bir sabah, mutfağımda kendi evimde yabancı gibi hissettiğimde, her şeyin ne zaman bu kadar değiştiğini sorgulamaya başladım. Kayınvalidemin bizimle yaşamaya başlamasıyla evimizdeki huzur yerini gerginliğe bırakmıştı; eşimle aramızdaki mesafe her geçen gün büyüyordu. Şimdi, kendi hayatımı ve ailemi geri kazanmak için ne yapmam gerektiğini düşünüyorum.
Bir sabah annemle tartışırken, içimde yıllardır biriken yalnızlığın ve beklentilerin ağırlığıyla yüzleşmek zorunda kaldım. Hayatım boyunca hep doğru kişiyi bekledim, ama her geçen yıl hem umutlarım hem de korkularım büyüdü. Şimdi, aşkın gerçekten var olup olmadığını sorgularken, geçmişim ve annemle olan ilişkimin gölgesinde kendi yolumu bulmaya çalışıyorum.
Babamın 51. yaş gününde, herkesin yüzünde sahte bir tebessüm varken, o akşam hayatımızın en büyük fırtınası patladı. Annemin yalvarışları, benim içimdeki öfke ve çaresizlikle birleşti; o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Bu hikâyede, ailemin dağılma sürecinde yaşadığım duygusal çalkantıları ve sonunda kendimi bulma yolculuğumu anlatıyorum.
Hayatım boyunca güçlü ve bağımsız biri olduğuma inanırdım. Fakat bir gün, bir kafede tanıştığım Engin, tüm dengemi altüst etti. Şimdi ise, onun için ailesini bıraktıktan sonra, neden bu kadar yalnız ve mutsuz olduğumu kendime sormadan edemiyorum.
Hayatımın en tuhaf ve unutulmaz günü, İstanbul Havalimanı’nda, kalabalığın ortasında bir yabancının bana sorduğu o garip soruyla başladı. O an, sıradan bir iş seyahatinin, ailemin ve kendi geçmişimin derinliklerine ineceğim bir yolculuğa dönüşeceğini bilmiyordum. Şimdi geriye dönüp baktığımda, bir günlüğüne birinin kocası olmayı kabul etmenin, hayatımda açtığı yaraları ve bana kattığı cesareti anlatmak istiyorum.
Bir kış sabahı, Ankara’nın gri sokaklarında, 57 numaralı otobüste cam kenarında otururken hayatımın ne kadar değiştiğini düşündüm. Elimde ucuz bir marketten aldığım küçük bir pasta vardı; dışarıda kar, içimde ise tarifsiz bir boşluk… Ailemle yaşadığım çatışmalar, kayıplar ve yalnızlık, her şey bu yolculukta bir kez daha karşıma çıktı.
Adım Gülseren Yılmaz. Bursa’nın eski mahallelerinden birinde, üç katlı bir apartmanın ikinci katında yaşıyorum. Bu hikâyeyi yazıyorum çünkü içimdeki öfkeyi, hayal kırıklığını ve yalnızlığı başka türlü atamıyorum; belki birileri okur da, benim gibi hisseden kadınlar yalnız olmadıklarını anlar.
Küçük bir odada, kayınvalidemin evinde yaşarken, içimdeki huzursuzluk ve hayal kırıklığıyla baş etmeye çalışıyorum. Eşimle birlikte yeni bir hayata başlarken, aile içi dengeler ve beklentiler arasında sıkışıp kaldım. Her gün, daha büyük odayı istemenin bencillik mi yoksa hakkım mı olduğunu sorguluyorum.
Adım Barış. Küçük kız kardeşim Elif’e veda ettiğim o günü asla unutamayacağım. Bu, sevgi, pişmanlık ve ailemizi sonsuza dek değiştiren bir sırrın hikayesi.
