O gün, hayatımın en güzel günü olmalıydı. Yıldönümümüzde aldığım bir hediye, evliliğimi ve kendimi sorgulamama neden oldu. Şimdi, o akşamı ve sonrasında yaşadıklarımı anlatırken hâlâ içimdeki fırtınayı dindiremiyorum.
Hayatım boyunca hep bir adım ötemde duran mutluluğu yakalamaya çalıştım. Güzelliğimle övüldüm, iyi bir işim oldu ama kalbimde hep bir eksiklik vardı. Şimdi, otuzuma yaklaşırken, ailemin baskısı ve kendi içimdeki boşluk arasında sıkışıp kaldım.
Yıllarca ailem için yaşadım, kendi isteklerimi hep erteledim. Şimdi, 59 yaşında, ilk kez sadece kendim için yaşamayı öğreniyorum. Bu hikaye, hayır demeyi öğrenmemin ve özgürlüğümü bulmamın sancılı ama umut dolu yolculuğu.
Bugün yine içim paramparça, sanki ikiye bölünmüşüm gibi. Benim adım Elif Yıldız, Kayseri’nin küçük bir kasabasında doğdum, ailemin sıcaklığıyla büyüdüm. Şimdi ise, evliliğim ve ailem arasında kalmış, hayatımın en zor kararını vermek zorundayım.
Benim adım Elif. On iki yıldır evli olduğum adamla aynı evde, ama bambaşka dünyalarda yaşıyorum. Bu hikâyeyi anlatıyorum çünkü belki birileri de benim gibi evinin içinde yalnız, sıkışmış ve çaresiz hissediyordur.
Bir sabah, mutfağımda kaynanam Şerife Hanım’ın sesiyle uyandım ve o andan itibaren hayatımın kontrolünü kaybettiğimi hissettim. Eşim Murat’la aramızda büyüyen sessizlik, kızım Elif’in huzursuzluğu ve kendi kimliğimi kaybetme korkusu arasında sıkışıp kaldım. Sonunda, gözyaşları ve tartışmalarla dolu bir süreçten geçerek, hem evimi hem de kendimi geri kazanmayı başardım.
Çocukluğumdan beri ailemin her şeyden önemli olduğunu öğrendim. Fakat bir gün, en çok yardıma ihtiyacımız olduğunda, uğruna her şeyimi feda ettiğim ailem bana sırtını döndü. Bu hikaye, aileye olan bakış açımın nasıl sonsuza dek değiştiğini ve sadakatin gerçek bedelini anlatıyor.
Bir sabah mutfakta patlayan bir kavga, evliliğimizdeki ilk büyük çatlağın başlangıcı oldu. O an, yıllardır biriktirdiğimiz kırgınlıkların ve sessizce yuttuğumuz hayal kırıklıklarının bir anda yüzeye çıkışına şahit oldum. Şimdi, geçmişe bakınca, o günkü sözlerin ve sessizliğin bizi nasıl ayırdığını sorguluyorum.
Bir sabah, hayatımın en mutlu günü olacağını sandığım anda, nişanlımın beklenmedik bir telefonuyla dünyam başıma yıkıldı. O an yaşadığım şok, ailemin tepkisi ve kendi içimde verdiğim mücadeleyle yüzleşmek zorunda kaldım. Bu hikaye, bir kadının hayal kırıklığı, utancı ve yeniden ayağa kalkma çabasını anlatıyor.
Bir yıl önce, biri bana kocamdan ayrılacağımı söylese, ona gülerdim. On iki yıl boyunca hayatımın aşkı olan, herkesin imrendiği, çocuklarımın babası olan Mehmet’ten vazgeçmek aklımın ucundan bile geçmezdi. Ama şimdi, iki çocuğumla birlikte ablamın evinde, İstanbul’un kenar mahallesinde yeni bir hayata tutunmaya çalışıyorum.
Hayatım boyunca hep kenarda, unutulmuş bir köşede yaşadım. Annemin soğuk bakışları, babamın yokluğu ve İstanbul’un acımasız sokakları arasında büyüdüm. Şimdi, geçmişin gölgesinde, kendime ve başkalarına sormadan edemiyorum: Bir insanı gerçekten ne kurtarır?
Bir akşamüstü, marketten dönerken hayatımın akışını değiştiren bir yabancıyla karşılaştım. O an, taşıdığım yüklerin ağırlığına bir de başkasının sırrı eklendi. Şimdi, bu sırrın ne zaman ve kime açıklanacağına ben karar vereceğim.