Ellerime bakarken, tırnaklarımda beliren çizgilerle ilk kez yüzleştiğim o sabahı unutamıyorum. Yaşım altmışı geçince, bedenimdeki değişiklikler bana gençliğimi ve kaybettiklerimi hatırlatmaya başladı. Eşim Zehra’nın vefatından sonra, yalnızlık ve yaşlılıkla mücadele ederken, çocuklarımın uzaklaşmasıyla içimdeki boşluk büyüdü. Mahalledeki komşularımın dedikoduları ve ailemin ilgisizliği, beni daha da içine kapanık biri haline getirdi. Ama bir gün, eski bir dostun ziyaretiyle hayatımda yeni bir umut ışığı doğdu.