Bugün, annemin odasında sessizce ağlarken, hayatımın en zor kararını vermek üzere olduğumu hissettim. Yıllardır süren bakım, tükenmişliğimi ve suçluluk duygumu büyüttü. Şimdi, hem annemi hem de kendimi koruyacak bir yol arıyorum.
Yirmi yıl evli kaldıktan sonra, Mehmet’le aramızda konuşmaların yerini sessizlik aldı. Bir zamanlar paylaştığımız sevgi, çocuklar ve hayaller, şimdi mutfakta tek bir tava etrafında dönen sessiz bir rutine dönüştü. Bu hikâyede, evliliğin yıpranmışlığını, aile içi çatışmaları ve kaybolan umutları anlatıyorum.
Evliliğimin başında, eşim Murat ev işlerine asla karışmayacağını açıkça söyledi. Yıllar geçtikçe, hem işte hem evde tükenmişliğin pençesine düştüm. Şimdi, kendi hayatımın kontrolünü yeniden elime almak için içsel bir savaş veriyorum.