Bir gece yarısı, borçlarımın ağırlığı altında ezilirken, eşim Zeynep’le aramızdaki sessizliği ve umutsuzluğu hissettim. Hayatımda ilk defa, her şeyin elimden kayıp gittiğini düşündüm; ama içimde bir yerlerde hâlâ bir umut kıvılcımı vardı. Bu hikaye, inancım ve ailemle birlikte, en karanlık günlerimde nasıl yeniden ayağa kalktığımı anlatıyor.
Kızımın hayatındaki büyük bir kırılma anında, bir anne olarak çaresizliğimi, ailemizin içindeki çatışmaları ve umutsuzlukla mücadelemizi anlatıyorum. Kızımın yaşadığı depresyonun gölgesinde, aile bağlarımızı yeniden kurmaya çalışırken, kendi içimde de kaybolduğumu fark ettim. Bu hikaye, Türk aile yapısında gelenekler, kuşak çatışmaları ve annelik üzerine derin bir sorgulama sunuyor.
Bir kış gecesi, oğlum Umut dünyaya geldiğinde nefes almıyordu. O an yaşadığım korku ve çaresizlik, ailemizin hayatını altüst etti. Ama Umut’un hayata tutunuşu, bize yeniden umut etmeyi öğretti.
Hayatım boyunca başkalarının acılarına şahit oldum, ama o gece, genç bir kızın gözlerindeki korku ve yalnızlık bana kendi geçmişimi hatırlattı. Mesleğimin bana yüklediği sorumlulukla, doktorların umudunu kestiği bir anda, içimdeki insan sevgisiyle hareket ettim. Belki de bazen tıp kitaplarının yazmadığı mucizeler, bir insanın diğerine gösterdiği şefkatte saklıdır.
Bir sabah, bilgisayar ekranında babamın öfkesini üzerimde hissederken, hayatımın kırılma noktasına sürüklendiğimi anladım. Annemin sessizliği, babamın alkol kokan nefesi ve evimizin dört duvarı arasında sıkışmışlığım, beni kendi içime hapsetti. Bu hikaye, bir Türk ailesinin gölgesinde büyüyen bir kızın, kendi sesini bulma mücadelesinin hikayesidir.
Bir gece, yağmurun camı dövdüğü bir anda, evliliğimin sessizliğinde uyanık yatarken hayatımı sorguladım. Geçmişteki hayallerimle bugünkü gerçeklerim arasındaki uçurumda kaybolmuş hissediyordum. Bu hikaye, aile içi iletişimsizlik, ekonomik sıkıntılar ve kadın olarak kendi kimliğimi bulma mücadelemle yüzleşmemin hikayesidir.
Bir gece, gök gürültüsüyle uyanıp annemle banyoya sığındığımızda, hayatımızın ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha anladım. Babamın yokluğu, annemin bitmek bilmeyen mücadelesi ve yoksulluğun gölgesinde büyümek, beni hem güçlendirdi hem de derin yaralar açtı. Bu hikaye, İstanbul’un arka sokaklarında bir çocuğun hayatta kalma savaşı ve aile bağlarının sınandığı bir dramdır.
Hayatımın en zor sabahında, annemle yaşadığım kavganın ardından evden kaçmaya karar verdim. Babamın yokluğunda ailemizin nasıl dağıldığını, kardeşim Zeynep’in sessiz çığlıklarını ve kendi içimdeki yalnızlığı anlatıyorum. Herkesin kendi hayatında bir kırılma noktası vardır; benimkisi, o soğuk kış sabahında başladı.