Adım Gülseren. 61 yaşındayım ve yıllardır yalnızlığın sessizliğinde kaybolmuşken, hayatıma aniden giren genç bir adam bana yeniden umut verdi. Fakat bu umut, kısa sürede acı bir ihanete ve derin bir hayal kırıklığına dönüştü. Şimdi, yaşadıklarımın ağırlığıyla baş başa kaldım ve kendime güvenimi sorguluyorum.
Bir Mayıs akşamı, İstanbul’un kenar mahallelerinden birinde, hayatımın en büyük sırrıyla yüzleşmek zorunda kaldım. Ailem, toplum baskısı ve kendi içimdeki fırtınalar arasında sıkışıp kaldım. Bu hikaye, aşkın, utancın ve cesaretin sınandığı bir yolculuğun hikayesidir.
Hayatımın en karmaşık döneminde, öğrencim Elif’le aramızdaki on iki yaş farkı, beni hem korkuttu hem de vicdanımla yüzleşmeye zorladı. Ailem, meslektaşlarım ve toplumun baskısı arasında sıkışıp kaldım. Bu hikaye, aşkın, ahlakın ve toplumun sınırlarında yürümeye çalışan bir adamın içsel çatışmasını anlatıyor.
Çocukluğumdan beri annemin yaşı yüzünden kendimi hep farklı hissettim. Arkadaşlarımın genç ve bakımlı anneleri varken, benim annem onlardan çok daha yaşlıydı ve bu durum beni derinden etkiledi. Hem ailemle hem de kendi içimde verdiğim mücadeleyi, utanç ve sevgi arasında sıkışıp kalışımı anlatıyorum.
Kırk altı yaşında, hayatımın en büyük günahı ve en büyük aşkıyla yüzleşmek zorunda kaldım. Kendi ailemin, dostlarımın ve toplumun yargıları arasında sıkışıp kaldım. Bu hikaye, aşkın yaşı olup olmadığını ve insanın kendi mutluluğu için ne kadar bedel ödeyebileceğini sorgulayan bir iç hesaplaşmadır.