Eşimin ani ölümüyle hayatım altüst oldu. Onun ardından yas tutarken, geride bıraktığı sırlarla yüzleşmek zorunda kaldım. Her şeyin göründüğü gibi olmadığını, en yakınlarımızın bile bizden sakladığı karanlıkların olabileceğini acı bir şekilde öğrendim.
Bir anne olarak oğlum Edin’i bir anlık dikkatsizlikle kaybettim. Acı, suçluluk ve ailemin sessizliğiyle boğuşurken, çevremdeki insanların bana nasıl yaklaşacaklarını bilememeleriyle de mücadele ettim. Bu trajedinin ardından hayatımın anlamını yeniden bulmaya çalışıyorum.
Eşim Elif’i kaybettikten sonra, oğlum Emir’le hayata tutunmaya çalıştım. Yıllar sonra, hayatıma giren Zeynep bana yeniden umut verdi; ta ki bir aile yemeğinde, Elif hakkında söylediği bir söz her şeyi altüst edene kadar. O akşamdan sonra, hem oğlumun hem de kendi kalbimin kırıklarını toplamak zorunda kaldım.
