Hayatım boyunca annemin sıcaklığını, babamın sesini hiç duymadım. Sadece soğuk duvarlar, plastik oyuncaklar ve geceleri rüyama giren mavi gözler vardı. Şimdi, geçmişimle yüzleşirken, kim olduğumu ve nereden geldiğimi sorguluyorum.
Hayatım boyunca kendimi hep fazlalık gibi hissettim; sanki birileri beni yanlışlıkla almış ve sonra geri göndermişti. Bir gün, hayatıma giren bir kadın sayesinde, ilk defa gerçekten ait olduğum bir yer buldum. Bu hikaye, bir çocuğun sevgiye ulaşma mücadelesi ve toplumun çocuklara bakışındaki acımasız gerçeklerle yüzleşmesidir.
Dünyaya gözlerimi açtığım ilk gün, annem beni bırakıp gitmiş. Hayatım boyunca bir aile sıcaklığını aradım, ama hep eksik kaldı. Şimdi, geçmişimle yüzleşirken, içimdeki boşluğun nedenini anlatmaya çalışıyorum.
Hayatım boyunca annemin sıcaklığını ya da babamın sesini hiç duymadım. İstanbul’un bir yetimhanesinde büyüdüm, hep bir eksiklikle yaşadım. Ama geceleri rüyalarımda bana bakan o mavi gözler, kim olduğumu ve nereden geldiğimi sorgulamama neden oldu.