Hayatım boyunca babamın eksikliğiyle mücadele ettim. Annemle birlikte, yoksulluğun ve yalnızlığın gölgesinde büyüdüm. Şimdi geçmişime bakınca, bir çocuğun kalbinde açılan yaraların hiç kapanıp kapanmayacağını sorguluyorum.
Yoksul ama onurlu bir ailede büyüdüm; her zaman sofrada herkesin kendi tabağı olurdu. Sevgilimin ailesini ilk kez ziyaret ettiğimde, gördüklerim karşısında dünyam başıma yıkıldı. O günden sonra hem ailemin değerlerini hem de kendi hayatımı sorgulamaya başladım.
Yoksul bir ailenin kızı olarak büyüdüm, ama sevgilimin evinde gördüklerim beni derinden sarstı. Kendi ailemde bile herkesin ayrı tabağı vardı, ama onun ailesinde işler bambaşkaydı. Bu deneyim, hem aşkı hem de aile bağlarını sorgulamama neden oldu.