O gün, evimin kapısı çalındığında gözlerim dolu dolu olmuştu. Komşularım, yıllardır sürdüğüm yalnızlığımda kalbimi ısıtan o sürprizi hazırlamış; yaşadıklarımı, çektiğim acıları, umutlarımı anladıklarını hissettirmişlerdi. Ama her ne kadar gülümseyerek kabul etsem de, içimde onarılmaz bir boşluk hâlâ sessizce yankılanıyordu.