Bir ayrılığın eşiğinde, sevgilim Emre’nin benden hiçbir açıklama yapmadan ayrılmasıyla sarsıldım. En yakın arkadaşım Derya’nın da bu hikâyede rolü olduğunu öğrendiğimde, hayatımın en büyük ihanetiyle yüzleştim. Şimdi, geçmişin gölgesinde kalan güven duygumu ve dostluk kavramını sorguluyorum.
Bir süredir sevgilim Emre ile birlikteyim ve her dışarı çıktığımızda aynı şey oluyor: Emre cüzdanını ya da kredi kartını unutuyor. Başlarda bunu tesadüf sandım, hatta komik buldum ama zamanla bu durum beni rahatsız etmeye başladı. Her seferinde hesabı ben ödüyor, sonra da içimde bir buruklukla eve dönüyordum. Bir gün artık dayanamayıp Emre ile yüzleştim ve işler hiç beklemediğim bir şekilde gelişti. Şimdi ise yaşadıklarımı ve hissettiklerimi paylaşmak istiyorum, belki yalnız olmadığımı görürüm.
Hayatımın en karmaşık döneminde, eski sevgilimle yeniden bir araya gelip gelmediğimizi sorgularken, en yakın arkadaşım Kasım’ın desteğiyle kendimi bulmaya çalıştım. Ailem, geçmişim ve içimdeki korkularla yüzleşirken, İstanbul’un kalabalığında kaybolmuş gibi hissettim. Şimdi ise, her şeyin sonunda, gerçekten yeniden başlayabilir miyim diye kendime soruyorum.
Hayatımın en zor anında, kayınvalidemin sözleriyle yıkıldım. Evliliğimizi onun yüzünden kaybettim, ama yıllar sonra kader bizi tekrar karşılaştırdı. Şimdi geçmişin acısıyla yüzleşirken, gerçekten affedebilir miyim, bilmiyorum.
Hayatım boyunca bana ‘şanslı budala’ dediler. Oysa ben sadece kalbimin sesini dinledim, bazen de bunun bedelini ağır ödedim. Şimdi, geçmişime dönüp bakınca, gerçekten mutlu muydum yoksa sadece aptalca mı yaşadım, bilmiyorum.
Hayatımın altmış ikinci yılında, hiç beklemediğim bir anda aşık oldum. O yaşta kalbimin böyle çarpabileceğine inanmazdım, ta ki bir gün onun kardeşiyle yaptığı konuşmayı yanlışlıkla duyana kadar. O günden sonra içimdeki umut ve mutluluk yerini derin bir sorgulamaya ve hüzne bıraktı.
Bir akşamüstü, işten bitap düşmüş halde bindiğim otobüste, hayatımın akışını değiştiren Arda ile tanıştım. O gün yaşadığım yorgunluk, içimdeki yalnızlık ve Arda’nın bana uzattığı yardım eli, hayatımda yeni bir dönemin başlangıcı oldu. Şimdi geriye dönüp bakınca, bir yabancının küçük bir iyiliğinin insanın kaderini nasıl değiştirebileceğini sorguluyorum.
Adım Elif. Hayatım boyunca ailemin kökeninden dolayı yargılandım. Sevdiğim adamın ailesi beni asla kabul etmedi ve bu, hayallerimi yıktı ama kendime olan inancımı güçlendirdi.
Annemin gözlerindeki heyecanı gördüğümde içimdeki fırtınayı saklamakta zorlanıyordum. Herkes benden mutlu olmamı beklerken, ben kendi içimde boğuluyordum. Hayatımın en önemli kararını verirken, gerçekten kendi isteğimle mi hareket ediyordum, yoksa ailemin ve toplumun baskısına mı boyun eğiyordum?
Hayatımın en zor anında, İstanbul’un kalabalığında kaybolmuşken, kendimi ve sınırlarımı yeniden keşfetmek zorunda kaldım. Ailemle yaşadığım çatışmalar, sevgilim Baran’la olan yıkıcı ilişkim ve babaannemin bana fısıldadığı eski Anadolu öğütleriyle, kendi sesimi bulmayı öğrendim. Şimdi geriye dönüp baktığımda, sevginin en önemli şartının saygı ve sınırlar olduğunu acı bir şekilde anlıyorum.
Hayatımın en zor anında, sevgilim Emre’nin benden ayrılmak istemesiyle sarsıldım. Ayrılığın ardından onu en yakın arkadaşım Zeynep’le görünce dünyam başıma yıkıldı. Şimdi, yaşadıklarımı sorgularken, dostluk ve aşkın ne kadar kırılgan olduğunu düşünüyorum.
Bir bahar sabahı, açlığımın sadece ekmekle değil, aşkla da ilgili olduğunu fark ettim. Hayatım, sevgilimle yaşadığım büyük bir kavganın ardından altüst oldu; yıllardır içimde biriken yaralar bir anda gün yüzüne çıktı. Şimdi, kalbimi paramparça eden bir kararın eşiğinde, kim olduğumu ve kendi mutluluğum için neleri feda etmeye hazır olduğumu sorguluyorum.
