On yaşımdaydım, annem bana yük olduğunu söylediğinde dünyam başıma yıkıldı. Kucağında yeni doğan kardeşimle bana bakıp, ‘Sen artık burada olamazsın,’ dedi. O an, annemin gözlerinde hiç görmediğim bir soğukluk vardı. Beni babaanneme bırakıp gittiğinde, içimdeki boşluk tarifsizdi. Ama babaannem, bana hem bir anne hem de bir kahraman oldu ve annemin yaptıklarının bedelini ona ödetti.