Her sabah aynı tartışmalarla uyanıyorum. Eşim Zeynep’in gözlerinde bir zamanlar gördüğüm sevgi, yerini siteme ve yorgunluğa bıraktı. Hayatımın kontrolünü kaybettiğimi hissediyorum, bir eşya gibi köşede unutulmuş gibiyim.
Yıllarca evliliğimizi ayakta tutan taraf bendim. Her tartışmadan sonra ilk adımı atan, sessizliğe göğüs geren, içimde fırtınalar koparken bile gülümseyen kişi oldum. Ama bir gün vazgeçtiğimde, her şey değişti.
Benim adım Murat. 47 yaşındayım ve neredeyse yirmi yıldır aynı kadınla evliyim. Artık bu evlilikte nefes alamıyor, ama ilk adımı atmaya da cesaret edemiyorum.
Evlilikten önce bana dünyaları veren, beni el üstünde tutan Emre, nikâhtan sonra bambaşka birine dönüştü. Sevgiyle başlayan hikâyemiz, zamanla sessizliğe ve yalnızlığa evrildi. Şimdi, kendi içimde kaybolmuşken, hayatımın anlamını ve gerçek sevgiyi sorguluyorum.
