Bir gün, mutfağın ortasında Ayla ile Engin’in haykırışlarını içimde yankılandığını hissettim. Yirmi yıllık evliliğimizin, tek bir tavada yapılan akşam yemeği kadar basitleşebileceğini hiç düşünmezdim. Bazen insanlar kavga etmeyi bırakır; işte o an, barış gelmez, sadece sessizlik çökerek nihai veda başlar.
Bir sabah, apartmanın soğuk ve sessiz koridorunda, hayatımın en zor kararını vermek üzereydim. Annemle aramızdaki yıllardır süren sessiz savaş, beni yalnızlığa ve çaresizliğe sürükledi. Bu hikaye, bir Türk ailesinin içinde büyüyen yalnızlığın, suskunluğun ve umut arayışının hikayesidir.
Bir zamanlar hayatımın merkezinde kahkahalar ve dostluklar vardı. Şimdi ise doğum günümde arayacak birini bulamamanın acısıyla baş başayım. Ailemle yaşadığım kırgınlıklar, taşra kasabasının dar sokaklarında kaybolan hayallerim ve içimde büyüyen yalnızlıkla yüzleşiyorum.
