Bir sabah, abim Tuncay’ı sonsuza dek kaybettiğimiz haberiyle sarsıldım ve ailem o gün darmadağın oldu. O günden sonra hayatımda geriye sadece suçluluk, öfke ve affetme arayışı kaldı; her şeyden çok da kendimi affedememek. Aradan geçen dört yılda, geçmişin gölgesinden kurtulmaya çalışırken aslında ne kadar güçsüz olduğumu anladım.