Bir sabah, kayınvalidem Ayten Hanım’ın gözlerinin içine bakarak bana evi terk etmem için bir ay süre verdiğini söylediğinde, hayatım altüst oldu. Eşim Mert’in sessizliği, içimi yakarken karşılaştığım bu haksızlık ve yalnızlık bana nefes almayı bile zorlaştırdı. Ancak her şeyimi kaybettim sandığım anda, kendimi keşfetmenin ve kendi ayaklarım üzerinde durmanın yolculuğu başladı.