Bir sabah kapım çalındı ve oğlumun nişanlısı olduğunu söyleyen genç bir kadın, gözyaşları içinde bana oğlumun iki haftadır kayıp olduğunu anlattı. O an, hayatımın en büyük korkusuyla yüzleşmek zorunda kaldım ve ailemizin sırları bir bir ortaya döküldü. Bu hikaye, bir annenin çaresizliği, aile içi çatışmalar ve kaybolan bir evladın ardında bıraktığı boşluk üzerine.
Hayatım boyunca kendimi hep fazlalık gibi hissettim; sanki birileri beni yanlışlıkla almış ve sonra geri göndermişti. Bir gün, hayatıma giren bir kadın sayesinde, ilk defa gerçekten ait olduğum bir yer buldum. Bu hikaye, bir çocuğun sevgiye ulaşma mücadelesi ve toplumun çocuklara bakışındaki acımasız gerçeklerle yüzleşmesidir.
Hayatımın en zor kararını verirken, anneliğin yüküyle ve toplumun beklentileriyle boğuşuyordum. Kızım Elif’in varlığı, geçmişteki seçimlerimin gölgesinde büyüdü. Şimdi ise, geç kalmış bir pişmanlıkla yüzleşiyorum.
Bir sabah, eşim Elif’in endişeli sesiyle uyanıyorum. O an, hayatımın en büyük korkusuyla yüzleşiyorum: Oğlumuz Emir yatağında yok. Geçmişin yükleri, ailemin beklentileri ve kendi hatalarım arasında kaybolmuşken, oğlumu bulmak için verdiğim mücadele beni hem kendimle hem de ailemle yüzleştiriyor.
Hayatımın en sıradan günü, bir helikopterin gökyüzünü yırtan sesiyle altüst oldu. O an, geçmişimle yüzleşmek ve ailemin sırlarını öğrenmek zorunda kaldım. Şimdi, yaşadıklarımı anlatırken hâlâ kalbim titriyor.
Hayatımın en zor döneminde, sadece özgürlüğüm için değil, oğlumun sevgisi için de mücadele ettim. Eski eşim ve kayınvalidem, oğlumu bana ve yeni hayatıma karşı doldurmaya çalıştı. Ama sonunda, sevginin ve dürüstlüğün her türlü oyundan daha güçlü olduğunu anladım.
Hayatım boyunca hiç göremedim, ama hissettim. Babam, kör olduğum için beni bir dilenciyle evlendirdi. Sonrasında yaşadıklarım, ailemin ve köyümüzün tüm inançlarını altüst etti.
Bir gün, çöpte bulduğu bir fatura ile eşim Serkan’ın bana olan güveni sarsıldı. O küçücük kağıt parçası, yıllardır biriktirdiğimiz sırları ve ailemizdeki çatlakları gün yüzüne çıkardı. Bu hikaye, kaybolan güvenin, aile içi çatışmaların ve yeniden umut arayışımın hikayesidir.
Hayatımın en büyük fırtınasını, elli yaşıma yaklaşırken yaşadım. Bir tesadüf, ailemin ve kendi hayatımın temelini sarsan bir yangına dönüştü. Şimdi, geçmişin gölgesinde, pişmanlık ve özlemle dolu bir hikâyeyi anlatıyorum.
Kırk yıl sonra ilk aşkımla karşılaştım. O an, geçmişin sıcaklığıyla bugünün soğuk gerçekliği arasında sıkışıp kaldım. Hayatın bizi nasıl değiştirdiğini ve bazı duyguların neden asla eskisi gibi olmadığını sorguluyorum.
Bugün yaşadıklarımı asla unutamayacağım. Uzun ve yorucu bir günün ardından eve dönerken başıma gelenler, hayatımın akışını değiştirdi. Korku, çaresizlik ve umut arasında gidip gelen bir gecede, kendimi ve ailemi yeniden sorguladım.
Ben Gülseren, 54 yaşındayım. Her cumartesi, eşimin kızı Zeynep ve onun iki çocuğu eve geldiğinde, kendi evimde bir yabancıya dönüşüyorum. Sevgiyle huzur arasında sıkışıp kalmış bir kadının hikayesini anlatıyorum.