Kendimi ilk kez kızımdan korkarken buldum: Yıllarımı evladım için çalışmaya adamıştım, ona güzel bir hayat sunmak isterken aramıza kilometreler, sessizlik ve hasret duvarları örülmüştü. Şimdi ise beni gördüğünde gözlerindeki öfkeyle karşılaşıyorum; ona ihtiyacı olduğunda bıraktığım için affetmiyor beni. Ne kadar çabalasam da, aramızdaki o soğukluğu kırmak mümkün mü bilmem.